gospodarka prognozy na 2018

Rodzaje oszustw podatkowych

Są różne rodzaje oszustw podatkowych. Literatura przedmiotu najczęściej rozróżnia unikanie płacenia podatku oraz zaniżanie wysokości podatku, który powinien być opłacony. Niemniej jednak, w polskim prawie podatkowym oszustwo podatkowe charakteryzuje się jednym zasadniczym kryterium, jakim jest świadome łamanie prawa podatkowego. Unikanie podatku nie jest to nic innego jak świadome odwlekanie pewnych działań, zmierzających do wywiązania się z obowiązku podatkowego. Takie zwlekanie z uiszczeniem podatku może przybrać formę celowego poszukiwania ewentualnych luk prawnych, które pozwolą zmniejszyć wysokość obciążenia podatkiem lub być może w ogóle go uniknąć w danym okresie czasu.

Wyprowadzanie podatku za granicę

Przykładem takich działań jest chociażby odwlekanie zakupu opodatkowanych dóbr bądź odmowa przyjęcia spadku. Unikanie podatku w szczególności ma miejsce w przypadku rozbudowanych międzynarodowych stosunków gospodarczych, gdyż ze względu na różnice w przepisach podatkowych obowiązujących w poszczególnych krajach, trudniej jest weryfikować poprawność rozliczeń z organami skarbowymi. W związku z powyższym unikanie podatków najczęściej przybiera jedną z dwóch form: unikania nałożenia podatku bądź unikania uregulowania podatku. Z kolei oszustwa podatkowe charakteryzują się celowymi działaniami podejmowanymi w celu uniknięcia konieczności płacenia podatku bądź zaniżenia jego wysokości, a co istotne są to działania, które są karane z racji obowiązujących przepisów prawa. Przykładem takich zachowań jest chociażby składanie niezgodnych z prawem deklaracji podatkowych oraz sporządzanie fałszywych dokumentów. Z kolei celowe uchylanie się od opodatkowania, które można nazwać oszustwem podatkowym, polega między innymi na podejmowaniu takich działań, na skutek których podatnik płaci mniejszy podatek niż powinien, gdyż na przykład ukrył przed organami podatkowymi dochody lub informacje.

Kupowanie „lewych” faktur

Klasycznym przykład oszustw podatkowych, to tak zwane kupowanie faktur. Polega ono na tym, że przedsiębiorca płaci innemu przedsiębiorcy za „przysługę” polegającą na wystawieniu faktur za zakupy, które w rzeczywistości nigdy nie miały miejsca. Tym sposobem przedsiębiorca, który kupił faktury zmniejsza wysokość uzyskanego przez siebie przychodu, a tym samym obniża się wysokość podatku, który jest do zapłaty. Aby zminimalizować ryzyko wykrycia tego procederu podczas kontroli skarbowej, przedsiębiorcy starają się jak najbardziej zbliżyć stan faktyczny dóbr firmy do stanu z wystawionych faktur. Na szczęście rzetelny urzędnik, który weryfikuje czy faktury dokumentują realny stan przedmiotów w firmie czy też ma do czynienia z fikcją, jest w stanie wykryć różnicę, a tym samym wykryć oszustwo. Z drugiej strony faktura fikcyjna jest wystawiana według takich samych wymogów formalnych, które nakłada prawo, jak faktura prawdziwa, więc fizycznie faktury te niczym się nie różnią. Dlatego jeśli fikcyjne faktury zostały wystawione nie za przedmioty czy sprzęty, ale za usługi, to wówczas bardzo trudno wykryć oszustwo podatkowe.

 

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *